Ik hoor het zo vaak. ‘Ik vergeet alles. Ik kan me nergens op concentreren. Ik ben zo moe, maar ik heb niks gedaan.
Ik wil je iets vertellen wat ik zelf ben gaan begrijpen door me te verdiepen in wat verlies met het brein doet. Niet om het weg te verklaren. Maar omdat ik denk dat begrijpen wáárom iets gebeurt, soms net iets meer ruimte geeft om het te dragen.
Je brein had een toekomst ingepland
Je brein werkt met twee systemen tegelijk. Het ene systeem regelt alles wat automatisch gaat: verwachtingen, gewoontes, de dingen die je niet bewust hoeft te denken. En dat systeem was al begonnen. Het had zich aangepast aan de zwangerschap. Aan het kindje dat zou komen. Aan een leven dat er anders uit zou zien.
En toen plotseling was alles anders.
Maar dat automatische systeem weet dat nog niet. Het draait gewoon door, alsof er niets is veranderd. Terwijl het andere deel van je brein, het deel dat bewust verwerkt en probeert te begrijpen wat er is gebeurd, overuren maakt.
Die twee systemen raken uit balans. En dat is precies wat zorgt voor die wazigheid, die vergeetachtigheid, dat gevoel dat je hersenen gewoon niet meewerken.
Rouwen is ook herleren
Wat ik zo verhelderend vind: rouwen is niet alleen emotioneel en fysiek zwaar. Je brein is letterlijk bezig met het ‘afleren’ van een toekomst die er niet meer is, en het opbouwen van nieuwe automatismen. Een nieuw normaal. Dat is een biologisch proces, geen kwestie van wilskracht of ‘er doorheen komen’.
Dat verklaart ook waarom rouwen zo ongelooflijk uitputtend is. Naast alle emoties en wat je lijf doormaakte, is je brein bezig met iets enorms. En ondertussen wordt er van je verwacht dat je gewoon verder gaat.
Dit is de verklaring
Als ik iets mee wil geven, dan is het dit: wat jij ervaart heeft een verklaring. De rouwmist is echt. De concentratieproblemen zijn echt. De vergeetachtigheid is echt. Het is geen teken dat je er niet mee om kunt gaan, of dat je te gevoelig bent, of dat er iets mis met je is.
Het is een teken dat naast alle emoties en je fysieke herstel ook je brein een enorme taak heeft. En daar heel hard voor aan het werk is.
Wat kan helpen — voor nu
- Gun jezelf de ruimte om minder te kunnen dan normaal. Je brein heeft letterlijk minder capaciteit over voor de alledaagse dingen.
- Maak het jezelf makkelijker: lijstjes, reminders, routines die je ontlasten. Niet omdat je het niet kan, maar omdat je brein nu andere dingen aan het doen is.
- Weet dat het niet voor altijd is. De meeste mensen ervaren deze cognitieve veranderingen tijdelijk. Je brein vindt zijn weg terug, net zoals jij.
Als je je herkent in dit verhaal en je merkt dat je er niet alleen doorheen wilt laat het me dan weten. Rouw na zwangerschapsverlies vraagt om meer dan tijd. Soms vraagt het om iemand die een stukje met je mee loopt
